| Hikayem: |
Yine bir egitimdeydik... dairemiz kurulu.. fikirler start çizgisinde ve hakemin havaya tek el ateşiyle başlayacaklar koşmaya... veee.. start verildi , fikirler koşuyor ve son 100'e giriliyor...
Konu farklılıklar ve farklılıklara saygı. Aslında ne konuşursak konuşalım, fikirlerin ortaya hunharca atıldıgı bir ortamda zaten en temeldeki konu farklılıklara saygı değil mi?
İşte böyle bir gün, ayrımcılıktan başladık , farklılıklara saygı farklılıklar ... derken tartışma çok güzel gidiyor. Sanki çok değişik bir konu gibi tartışıyoruz. Zaten her gün her an içnde yaşıyoruz. Bilmiyoruz. Çok kullanıldığı için yeni bir kavrammış gibi farklılıklara saygı..
Birileri çok açık yüreklice döküyor önyargılarını, bunlardan bazıları değişmek ve bu önyargıları kırmak istiyor birileri de değişmekten , önyargılarını attığı zaman çırılçıplak kalmaktan korkuyor.. Diğer taraftan ise farklılıklara saygıyı özümsediğinı iddaa ve farklılıklara saygıyı savunan bir arkadaş çıkıyor ve dilinden dışarı çıkan talihsiz cümle... :" ya arkadaşlar O'nları dışmalayın, bazen O'lar "BIZ"den "BILE" çok başarılı olabiliyorlar..."""
Gerçekten farklı olan kim! bana kalırsa 2 seçenek kalıyor.
Ya gerçekten HERKES FARKLI, ya Gerçekten HERKES BIZ.. bu bakış açısına gore değişebilir..
ama değişmeyen, değişmemesi gereken tek şeyyy: HERKES EŞİT
|