| Hikayem: |
çocukluğumdan beri bir sürü erkek kuzen arasındaydım ve nedense gece sohbetlerinde hep çayları ben koyar, kahveleri ben yapardım. sonra neden ya dedim neden? üniversiteye geldiğimde bir çok arkadaşım (bence sebebinin hiç önemi yok) birileri üstünde üstünlük sağlama çalışmaları dikkatimi çekti.
zamanında babası meydanlarda koşmuş evde sabah akşam siyaset tartışılmış bir çocuk olarak geldim üniversiteye ateşli bi savunucu gibi ama çok geçmeden hepsinden tiksindim.
nedense arada hep bir fark vardı ve bu fark göze hiç batmazken göze inatla sokulmaya çalışılıyordu ısrarla....
şimdi ise fark görmemeye çalışıyorum gördüğüm farklılıkları eşitlemeye yada eşitlenmesi için dikkat çekmeye çalışıyorum ısrarla...
bir yandanda benim yaptıklarım geliyor aklıma neden hep ben gibi ya da bana yakınları sevdim, neden hep onlardı yanımdakiler, yoksa zor mu geldi acep?
kimse kolay olacak da demiyor ama simdiye kadar bir yanlış olmuş o kesin
bu yanlışlarımla büyürken ben umarım eşitlenmiş olur farklılıklarımız |